Pamięć, która nie gaśnie. Nasza wspólna chwila zadumy.

01.11.1026r.

„Czasem najgłośniejszy jest krzyk ciszy tych, których już nie ma. „

Listopadowy poranek przynosi ze sobą ciszę, która skłania do zatrzymania się w biegu. Dzień Wszystkich Świętych to czas, kiedy nasze myśli biegną ku tym, których już nie ma obok nas. W domu pomocy społecznej to święto ma jeszcze jeden, niezwykle ważny wymiar. To czas, kiedy odkrywamy, że człowiek żyje tak długo, jak trwa pamięć o nim. Przez lata dzieliliśmy z naszymi mieszkańcami codzienność – ich radości, chorobę, tęsknotę za rodziną. Przez lata stali się częścią naszej społeczności. Dlatego z tak ogromną potrzebą serca dbamy o to, by miejsca ich spoczynku na pobliskim cmentarzu były otoczone troską. Wspólne porządkowanie mogił, układanie własnoręcznie przygotowanych kompozycji kwiatowych i zapalenie zniczy to dla nas więcej niż coroczna tradycja. Gdy wpatrujemy się w płomień znicza, czujemy wdzięczność za ślady, jakie zostawili w naszych wspomnieniach…. szydełkowane serwetki, malowane na szkle obrazy, wycięte ze sklejki dekoracje, wylane z gipsu figurki… śmieszne żarciki, pamiątkowe zdjęcia. Ich ziemska wędrówka się zakończyła, ale pamięć o nich pozostaje wciąż żywa.

Opracowała: Mariola Maciejewska